აზარტული თამაშების მანია საქართველოში – დაავადება თუ გამდიდრების შანსი?

აზარტული თამაშების მანია საქართველოში – დაავადება თუ გამდიდრების შანსი?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
გემბლინგი იგივე ლუდომანია აზარტულ თამაშებზე დამოკიდებულებაა, რომელიც მოიცავს სათამაშო ავტომატებზე, კაზინოზე და ტოტალიზატორზე დამოკიდებულებას.
მეცნიერება ლუდომანიას ისეთი დაავადებების გვერდით აყენებს, როგორიცაა ნარკომანია და ალკოჰოლიზმი, თვითონ აზარტული თამაშებით გატაცებულნიც ეთანხმებიან მეცნიერთა ამ მოსაზრებას.

მიუხედავად გაჭირვებისა და მძიმე სოციალური ფონისა ტოტალიზატორებში, სლოტ კლუბებში და სამორინეებში მუდამ ხალხმრავლობაა, ყველა შედის იმედით რომ იქიდან გამდიდრებული გამოვა, თუმცა როგორც წესი პირიქით ხდება. ტოტალიზატორის და სლოტ კლუბების მომხმარებლებთა დიდი ნაწილი ახალგაზრდები არიან. მათი უმრავლესობა მშობლების ხარჯზე ცხოვრობს, უარს ამბობს სამსახურზე და აზარტული თამაშებით ცდილობს გამდიდრებას, რაც ბოლოს ამ თამაშებზე ავადმყოფურად დამოკიდებულებას იწვევს.

გიორგი მიქაძე (მოთამაშე) – ”თავიდან ერთი ლარით დავიწყე თამაში და მოვიგე. პირველი ერთი თვის განმავლობაში თითქმის სულ ვიგებდი, საერთოდ შევეშვი სწავლას და მთლიანად ტოტალიზატორში ვიყავი ჩაფლული. ასე მეგონა, რომ არც არასოდეს წავაგებდიEდა ამ გზით ოჯახის რჩენასაც შევძლებდი, მაგრამ მწარედ მოვტყუვდი. ერთი თვის შემდეგ უფრო ხშირად ვაგებდი, ვიდრე ვიგებდი. როცა წავაგებდი, ვერ ვისვენებდი სანამ ახალ ფსონს არ გავაკეთებდი. საბოლოოდ გავხდი ტოტალიზატორზე დამოკიდებული, აღარ მახსოვდა არც ოჯახი და არც მეგობრები, მხოლოდ იმათთან მქონდა ურთიერთობა ვინც თამაშობდა, ხოლო ვინც მიშლიდა თამაშს მტრად აღვიქვამდი. დაახლოებით 4-5 წელი გაგარძელდა ასე. ერთხელ როცა საკმაოდ დიდი თანხა წავაგე და ოჯახში გამოვაცხადე, რომ ბინა უნდა გაგვეყიდა, მამაჩემმს გულის შეტევა დაემართა და გარდაიცვალა. ის წაგებული თანხა იმ ხალხის დახმარებით გადავიხადე ვინც მანამდე არაკეთილისმსურველი მეგონა და საერთოდ შევეშვი თამაშს. ძალიან გამიჭირდა,მაგრამ ახლობლების დახმარებით შევძელი. საერთოდ მინდა ის წლები ამოვიღო ჩემი ცხოვრებიდან. ტოტალიზატორის გამო მამა დავკარგე, უამრავ ახლობელს გული ვატკინე, სწავლას შევეშვი და სხვა. ახლა თუ გავიგე რომ ვინმე თამაშობს ყველას ვაფრთხილებ, რომ არ მიეკარონ, მაგრამ ისევე მისმენენ, როგორც მე ვუსმენდი სხვებს”.

გიორგისნაირი ადამიანების ფსიქოლოგიაზეა დაფუძნებული სათამაშო ბიზნესი, უფრო მეტიც როგორც სამორინეების მეპატრონეები ამბობენ, ხშირად ადამიანს სპეციალურად აძლევენ შანსს, რომ ბევრი მოიგოს, რითაც მას თამაშზე დამოკიდებულს გახდის და საბოლოოდ იმაზე ბევრად მეტს წააგებს ვიდრე მოიგო. 

ხშირია შემთხვევები, როდესაც წაგებული თანხის არ ქონის გამო სიცოცხლეს თვითმკველობით ასრულებენ. როგორც ფსიქოლოგები ხსნიან ლუდომანიით დაავადებულები მხოლოდ იმაზე ფიქრობენ სად იშოვონ ფული, რომ ახალი ფსონი გააკეთონ, აბსოლუტურად დაკარგული აქვთ კონტროლი გარეშე პირობებზე, მხოლოდ ფსონზე არიან კონცენტრირებული. 

2001 წელს ჰარვარდის მეცნიერებმა ჩაატარეს კვლევა და დაამტკიცეს, რომ თამაშის დროს ადამანის ტვინი გამოყოფს დოფამინს (სიამოვნების მიმნიჭებლი ნივთიერებები), რომელიც აგრეთვე გამოიყოფა ნარკოტიკის და ალკოჰოლის მიღების დროს.

ბოლო წლებია ტოტალიზატორები დიდ გავლენას ახდენენ სპორტზე, გახშირდა ე.წ. ჩაწყობილი თამაშები, როდესაც ესა თუ ის თამაში არალოგიკური შედეგით სრულდება, მაშინვე იწყება ლაპარაკი რომ ამ ყველაფერში ტოტალიზატორის ხელი ერია. ეს თემა განსაკუთრებით აქტუალური გახდა 2002 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი შემდეგ, როდესაც სამხრეთ კორეის ნაკრებმა ერთმანეთი მიყოლებით ჩამოიცილა ესპანეთი და იტალიის ძლიერი გუნდები (უნდა აღინიშნოს, რომ ამ ყველაფერში მსაჯებსაც მიუძღვოდათ უდიდესი წვლილი). 

აზარტული თამაშები ძველ საბერძნეთში დანაშაულად ითვლებოდა, არც ეგვიპტეში წყალობდნენ. აზარტული თამაშების დიდი მიმდევარი ყოფილა აკაკი წერეთელი, ხოლო დოსტოევსკი მხოლოდ იმიტომ წერდა, რომ აღებული ჰონორარით ეთამაშა. ლუდომანების დიდი ნაწილი ძალიან ცრუმორწმუნეა, მაგალითად ზოგს კარგად აქვს დაცდილი საყვარელი ფეხსაცმელი, ზოგი მხოლოდ ერთიდაიგივე მაისურით აკეთებს ფსონს, ხშირად ვნახავთ გადაჯვარედინებულ თითებს რომ ვინმემ არ გათვალოს და სხვა უცანურობები.

ლუდომანთა მექად ლას-ვეგასი ითვლება. ერთი ამერიკული ხუმრობის თანახმად ლას-ვეგასში უფრო მეტს ლოცულობენ ვიდრე იერუსალიმში, მექაში და მედინაში. 
სამორინეები აკრაძალულია ჩვენს მეზობელ თურქეთში და აზერბაიჯანში, რის გამოც ამ ქვეყნების წარმომადგენლებს ხშირად ნახავთ ჩვენი ქვეყნის ტერიტორიაზე განლაგებულ სამორინეებში. საქართველოში სამორინეს ლიცენზია ყველაზე ძვირი თბილისში ღირს,შემდგე ბათუმში, ხოლო სიღნაღში და წყალტუბოში საერთოდ უფასოა. 

…და მაინც არის თუ არა სათამაშო ბიზნესი გამდიდრების შანსი? ალბათ ამ კითხვაზე მუდამ ორი პასუხი იქნება: ერთი მხარე, რომელიც არ თამაშობს ყოველთვის უპასუხებს – არა, ხოლო მეორე მხარე დარწმუნებით იტყვის, რომ ესაა ფულის შოვნის ერთადერთი გზა.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s